بایگانی روزانه: دسامبر 7, 2011

فیلم تازه منتشر شده و بسیار با کیفیت ازحماسه و قیام عاشورا ۱۳۸۸ در دو قسمت

Advertisements

به سفارت مجازی ایالات متحده آمریکا در تهران خوش آمدید.

ایالات متحده آمریکا دارای نمایندگیهای دیپلماتیک در سرتا سر جهان است تا از این طریق با سایر دولتها ارتباط داشته باشد، تجارت و بازرگانی را تسهیل کند و از تفاهم و احترام متقابل حمایت به عمل آورد. از آنجا که ایالات متحده و ایران دارای مناسبات دیپلماتیک نیستند، ما برخی فرصتهای مهم را برای گفت وشنود با شما شهروندان ایرانی از دست داده ایم. اما امروز ما می توانیم فناوریهای نوین را برای ایجاد پل و ارتقاء تفاهم بهتر بین دو کشور و مردم این دو کشور بکار گیریم. و این دلیل راه اندازی این سفارت مجازی است.

این تارنما عرصه ای است برای ما تا به طور شفاف و بدون ترس با یکدیگر در مورد ایالات متحده، سیاستهای ما، فرهنگ ما و مردم ما گفتگو کنیم. شما در اینجا می توانید اطلاعاتی را در مورد فرصتهای تحصیلی در ایالات متحده و یا دریافت روادید برای آمدن و دیدار از ما نیز بیابید.

ما امیدواریم این سفارت مجازی ابزاری مفید برای شما باشد و از نظرات شما در مورد آن استقبال می کنیم. پس لطفا از صفحات فیس بوک و توئیتر ما بازدید کنید و نظرات و ایده هایتان را در مورد اینکه چگونه می توانیم بیشتر به تعامل بپردازیم و به رابطه مان عمق بیشتری بخشیم با ما در میان بگذارید.

از بازدیدتان بسیار سپاسگزارم و در انتظار شنیدن نظرات شما هستم.

http://persian.iran.usembassy.gov/clintonwelcome.html

در صورت حمله نظامی اسرائیل چه نقاطی در ایران هدف قرار می‌گیرند؟

رادیو فرانسه، رضا تقی زاده : بر اساس تازه ترین ارزیابی های منابع نظامی و اطلاعاتی آمریکا، در صورت حمله نظامی اسرائیل علیه ایران، دامنه جنگ محدود به استفاده از هواپیماهای اف-15 و اف-16 جهت بمباران نقاط حساس نظامی و مراکز اتمی نمانده، و با استفاده از پیشرفته ترین ابزارهای جنگ الکترونیک، شبکه سراسری برق، مخابرات، تلفن همراه، ارتباطات اینترنتی و شبکه رادارها، ارتباطات رادیویی پلیس و آتش نشانی ایران نیز در شمول آماج های تعیین شده قرار خواهند داشت.

بروز انفجار های «مشکوک» روز 12 نوامبر در پایگاه موشکی مدرس در ملارد کرج، که طی آن پاسدار حسن مقدم پدر طرح توسعه موشک‌های شهاب-3 و سی نظامی دیگر به قتل رسیدند، وقوع انفجار مهیب دیگری در 28 نوامبر در شهر اصفهان که مرکز تجمع بسیاری از تاسیسات اتمی ایران است، و همچنین ساقط شدن یک فروند هواپیمای بدون سرنشین و رادارگریز جاسوسی آمریکا از نوع ار– کیو-170، در مرزهای شرقی ایران و افغانستان، نشان داد که منطقه از دیدگاه امنیتی کاملا ملتهب، و خطر برخورد نظامی تمام عیار فراتر از محدوده «تهدید های توخالی» رفته است.

قابلیت نظامی دشمن

همزمان با افزایش تلاشهای جمهوری اسلامی طی یک دهه گذشته جهت دست یافتن به ظرفیت نظامی اتمی، اسرائیل برنامه ای را با هزینه چند میلیارد دلار به منظور توسعه و تولید ابزارهای پیشرفته جنگ الکترونیکی پیگیری کرده که با استفاده از آن، قادر خواهد شد شبکه دفاعی ایران را، در زمان وقوع حملات هوایی، نابینا و نا شنوا بسازد.

منجمله منابع اسرائیلی مدعی ساختن سلاحی هستند که قادر است با ارسال امواج الکترونیکی، شبکه تلفن‌های همراه را به خواب ببرد. گفته میشود که این سلاح همچنین قادر به مسدود کردن خطوط ارتباطی مورد استفاده در خدمات فوری (آتش نشانی، پلیس، راهنمایی و خدمات پزشکی اورژانس) است.

لازم به یادآوری است که در جریان تظاهرات خیابانی بعد از انتخابات رییس جمهوری گذشته در ایران، خطوط ارتباطات تلفن همراه در تهران چند بار و هر بار بمدت چند ساعت به خواب رفت. در تهران، بدون ارائه توضیحات رسمی، گفته شد که این اقدام با دخالت سپاه و شرکت مخابرات و به منظور مقابله با پیوستن مردم به اجتماعات صورت گرفته است.

تجربه سوریه

کتاب خاطرات خانم کندولیزا رایس وزیر خارجه سابق آمریکا حاکی است که در سال 2007 یهود اولمرت نخست وزیر وقت اسرائیل با ارائه شواهد روشن پیرامون احداث تاسیسات اتمی مخفی سوریه در «الکبار » نزدیک دمشق، به رییس جمهور وقت آمریکا جورج بوش، اطلاع داد که نیروی‌های نظامی آن کشور قصد دارند واحد یادشده را منهدم سازند.

بنا به نوشته خانم رایس دولت آمریکا با این نظر مخالفت نمود و از دولت اسرائیل خواست که موضوع را از مسیرهای دیپلماتیک پیگیری کند. دولت اسرائیل متعاقباً نظر دولت آمریکا را ندیده گرفت و با توسل به حمله هوایی تاسیسات الکبار را منهدم ساخت.

طی حمله به الکبار، تجهیزات جنگ الکترونیکی اسرائیل، شبکه دفاعی سوریه را دچار سرگیجه ساخت. در زمان حمله هوایی یاد شده در حالی که صدای انفجارها در دمشق به گوش می‌رسید، ابتدا ورود هیچ هواپیمایی توسط رادار های سوری در آسمان آن کشور ثبت نشد اما در دقایقی دیگر نشان داده می‌شد که صدها هواپیما همزمان در آسمان آن کشور پرواز می‌کنند.

پاره ای از ناظران معتقدند که بنیامین نتان‌یاهو نخست‌وزیر کنونی اسرائیل، در صورت اتخاذ تصمیم به حمله نظامی علیه ایران، اشتباه یهود اولمرت را تکرار نخواهد کرد و منتظر نظر موافق دولت آمریکا نخواهد ماند.

الگوی لیبی

بدون در نظر داشتن تجهیزات اعلام نشده نظامی اسرائیل، ابزارهای شناخته شده کنونی آن کشور نیز امکان مبادرت به یک حمله گسترده نظامی علیه ایران را در اختیار آن کشور قرار می‌دهد.

تنها با این شرط که آمریکا متعاقباً پشتیبانی تدارکاتی از اقدام نظامی اسرائیل را بعمل آورد. طبیعت این پشتیبانی مشابه اقداماتی خواهد بود که آمریکا در طول جنگ ناتو علیه رژیم قذافی در لیبی بعمل آورد و نیروهای فرانسه و بریتانیا را که در خط مقدم قرار داشتند با اطلاعات ماهواره‌ای، تصویربرداری هوایی و سوخت گیری جت های جنگنده در هوا، یاری داد.

در صورت حمله نظامی اسرائیل علیه ایران، که بنا بر پاره ای گزارش ها میتواند در انتهای سال جاری و یا ابتدای سال آینده مسیحی صورت گیرد، آمریکا ناگزیر از مداخله خواهد شد.

ناظران سیاسی معتقدند که در سال انجام انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا، خودداری اوباما از پشتیبانی اسرائیل در جنگ علیه ایران، به قطع حمایت یهودیان از تجدید انتخاب او منتهی خواهد شد و این خطری نیست که وی از آن استقبال کند.

در صورت مشارکت قابل انتظار آمریکا در جنگ علیه ایران و به حمایت از اسرائیل، کشور های دیگر عضو ناتو، مانند بریتانیا، فرانسه، آلمان، هلند و ایتالیا نیز نقش‌هایی در این یورش نظامی بر عهده خواهند گرفت.

ضعف‌های دفاعی ایران

آمریکا دو سال پیش دریافت که شبکه سراسری برق ایران و بخصوص شهرهای بزرگ، از راه اینترنت مدیریت میشوند. از این لحاظ در مقابل حمله ویروسهای اینترنتی مانند استاکس نت، که دوسال پیش تاسیسات اتمی ایران را هدف قرار داد، آسیب پذیرند. در صورت حمله نظامی، قابل پیش‌بینی است که این نقطه ضعف، و ضعفهای دفاعی مشابه، از سوی اسرائیل مورد استفاده قرار گیرد.

یک مقام نظامی بازنشسته آمریکا چندی پیش مدعی شد که موسسه تحقیقات نظامی آمریکا موسوم به «مرکز مشترک تحلیل امور جنگ» (جی-دابلیو-ای-سی) این نقطه ضعفها را مشخص ساخته و اسرائیل قابلیت به خواب بردن شبکه برق ایران را بدست آورده است.

کارشناسان نظامی نزدیک به فعالیتهای این مرکز معتقدند که وسیله اصلی مبادرت به این حمله الکترونیکی، هواپیماهای بدون سرنشین مجهز به ابزارهای جنگ الکترونیکی هستند. این هواپیماها در اندازه‌های جمبوجت، موسوم به «ایتان» قادرند مابین 20 تا 45 ساعت بصورت مستمر در هوا باقی بمانند.

دو الگو برای انتخاب

در نیمه شب 7 ژوئن سال 1981، بدون اخطار قبلی و یا دادن اطلاع به آمریکا، نیروی هوایی اسرائیل با اجرای عملیات موسوم به «اوپرا» راکتور اتمی در دست ساختمان عراق موسوم به » اوسیراک » را مورد حمله قرار داد و منهدم ساخت.

سام لوییس سفیر ایالات متحده آمریکا در اسرائیل در زمان انتقال دولت از جیمی کارتر به رونالد ریگان، بعد از چند سال اعلام داشت که «از انجام حمله اسرائیل به اوسیراک متعجب نشدم- بی اطلاع نگاه داشتن من و دولت آمریکا از سوی اسرائیل من را خشمگین ساخت».

از قول نزدیکان به نتان یاهو نخست وزیر کنونی اسرائیل گفته میشود که در صورت تصمیم به حمله نظامی علیه ایران، بجای پیروی از روش یهود اولمرت در سال 2007 و دادن پیش آگهی به دولت آمریکا، او از الگوی مناخیم بگین در سال 1981 پیروی خواهد کرد. وی پوزش خواهی بعد از عمل را به کسب اجازه پیش از عمل ترجیح میدهد!

دو نتیجه از جنگ نظامی و جنگ سیاسی با ایران

“ودلادیمیر یوسه اف”،رئیس مرکز تحقیقات اجتماعی ـ  سیاسی روسیه- ریانووستی

گزینش و ترجمه رضا نافعی

 

در ماههای اخیر شاهد یک جنگ بزرگ روانی علیه ایران هستیم. رسانه های مهم غربی پیوسته خبرهای وحشت انگیز تری در باره باصطلاح نقشه های جنگی و تروریستی ایران منتشر می کنند و یا از پیشرفت های ایران  در ساختن بمب اتمی سخن می گویند. آیا از این استراتژی ایجاد ترس سودی برمی خیزد یا در دل آن خطر جنگ تازه ای در خاورنزدیک و میانه نهفته است؟

آمریکا در خطر است؟

 در اواسط ماه مه روزنامه آلمانی “دی ولت ” نوشت که ایران قصد دارد یک پایگاه موشکی در ونزوئلا ایجاد کند. قرار است در این پایگاه که در نزدیکی شهر “سانتا آنا دِ کورو” خواهد بود راکت هائی با برد متوسط مستقر گردند که می توانند هر نقطه دلخواه را در آمریکا هدف قرار دهند.

به این می گویند  خبر گمراه کننده  ــ ” دس اینفرماسیون ” ــ  :   فاصله نزدیکترین شهر ونزوئلا ــ ” ماراکایبو” ــ تا ” میامی ” 2 هزار کیلومتر است. این فاصله بیش از قدرت  پرواز  راکت ایرانی “شهاب 3″ با برد متوسط است، بویژه وقتی که این راکت مجهز به کلاهک اتمی هم باشد.

حتی اگر بنا را بر این حدس بگذاریم که ایران کلاهک اتمی می سازد (و پیشرفت برنامه آن در زمینه تولید اوران  زیاد است، باز هم برای ساختن کلاهک اتمی دست کم دوسال وقت می خواهد) و راکت شهاب 3 را که دارای برد متوسط است، به ونزوئلا خواهد برد، وارد آوردن یک ضربه اتمی حتی به نزدیکترین شهر آمریکا هم ممکن نیست.

تغییر اساسی در وضع هنگامی ممکن است که ایران تعدادی راکت از نوع  “سجیل” را که  با سوخت جامد پرواز می کنند، در ونزوئلا مستقر سازد. در این صورت این راکت ها می توانند برای برخی از اهداف در خاک آمریکا خطر ناک باشند.

در پایان ماه اکتبر روزنامه ” واشنگتن تایمز” خبر داد که دو راکت میان برد با کلاهک اتمیِ آماده  در سالهای 1990 ازقزاقستان ربوده شده و از راه قاچاق به ایران منتقل شده است. افزون بر این گویا چهار بمب اتمی تاکتیکی از نوع ــ 152 ام ام ــ از اوکرائین ربوده شده است. این روزنامه همچنین مدعی شد که ایران دو کلاهک اتمی آماده و بیش از هزار راکت بالیستیک در اختیار دارد که آماده پرتاب  به پایگاههای آمریکا در خاور نزدیک و میانه و نیز اروپا  هستند.

این اطلاعات هم نادرست هستند. از دستبرد به انبار های اتمی شوروی در سالهای 1990 اطلاعی در دست نیست،   آمریکا هم از چنین دستبردی بی خبر است.

در قزاقستان فقط 3 راکت بالستیک قاره پیما وجود داشته است. راکت های میانبرد ایران حتی به خاک اسرائیل هم نمی رسند. حتی اگر چاشنی اتمی هم ربوده شده باشد، برای بکار بردن آن به دهسال تدارکات فنی نیاز است .

رو ز 11 اکتبر دادگستری آمریکا علیه دو مهاجر ایرانی به آمریکا اقامه دعوا کرد. گویا این دونفر با سپاه پاسداران در ارتباط بوده اند و قصد داشته اند سفرای عربستان و اسراائیل را در آمریکا به قتل برسانند.

یک نمونه دیگر برای وارد آوردن فشار روانی گزارش اخیر مقامات اتمی بین المللی در وین  در باره برنامه اتمی ایران بود که از جمله حاوی اطلاعات محرمانه در باره پژوهشهای اتمی ایران بود. فعالیت های اتمی ایران تا قبل از سال 2003( آغاز بحران در باره برنامه) خوب بررسی شده اند. کارشناسان ایرانی بین سال 2002 تا 2003 ساختار کلاهک شهاب 3 را تغییر داده و چاشنی انفجاری را در یک محفظه توپ مانند جای دادند. اینها اطلاعاتی  چندان تازه نیستند . ولی سر و صدائی که رسانه ها در باره آن براه انداختند و جوی نامناسبی که درست کردند، عملا سبب شد که جلوی مذاکرات گرفته شود.

موارد دیگری هم که در گزارش مطرح شده اند شبهه انگیزند، زیرا تعداد منابع محدود هستند و فعالیت هائی که از آنها نام برده شده خصلت نظامی مطلق ندارند ( و بطور کلی مواردی هستند که در زمره Dual- Use- Technologien ( فن آوری های دوکاربردی) قرار می گیرند. مواد اتمی که کشف شده بودند مصرف تسلیحاتی نداشتند و مقدار آن هم طبق معیار های خود مقامات بین المللی اتمی ناچیز بودند (اورانیومی که بیش از 20 درصد غنی شده باشد هنگامی حائز اهمیت است که بیش از 25 کیلو باشد). از این رو بنظر اکثر کارشناسان روس دلیل قانع کننده برای تصویب اقدامات ایذائی تازه علیه ایران نیستند.

 اسرائیل موضع خود را اعلام کرد

در آغاز ماه نوامبر، شیمون پرز، رئیس جمهور اسرائیل حمله به تاسیسات اتمی ایران را منتفی ندانست. همزمان با این اظهارات اسرائیل تمرین حفاظت از جان مردم را در صورت حمله به اسرائیل به نمایش گذاشت و نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل و اهود باراک وزیر دفاعش در جلسه کابینه، بنا به اظهار خود آنها، خواستار حل مسئله برنامه اتمی ایران از طریق توسل به قهر شدند.

 آیا این امر تکمیل کننده جنگ روانی علیه ایران است؟ در نگاه نخست: آری. زیرا نه برنامه اتمی ایران تهدیدی برای اسرائیل است و نه راکت های آن.

ارتش اسرائیل فاقد آن قدرتی است که بتواند مهم ترین تاسیسات پانزدهگانه ایران را منهدم سازد. سپر ضد موشکی اسرائیل نیز هنوز آماده بهره برداری نیست.

دنباله کار چگونه خواهد بود؟

برای ادامه برنامه اتمی ایران دو سناریو بنظر می رسد.

سناریو شماره یک : روسیه و چین بازهم جلوی اقدامات ایذائی سازمان ملل را خواهند گرفت؛ آمریکا و همپیمانهایش با تشدید اقدامات ایذائی و یکجانبه خود فشار بر ایران را افزایش خواهند داد، و هرقدر مقامات بین المللی اتمی به کارهای خود بیشتر جنبه سیاسی بدهد ایران هم به همان نسبت همکاری خود را با آن محدود تر خواهد ساخت.

 این محتمل ترین شکل ادامه کار خواهد بود. نتایج فاجعه آمیزی در پی نخواهد داشت ولی ایران را به خط سرخ نزدیک خواهد کرد، عبور از این خط و ساختن بمب یک امر سیاسی خواهد بود.

سناریو شماره دو : اسرائیل تاسیسات اتمی ایران را بمباران خواهد کرد. دلیل اتخاذ این تصمصم نه چندان ترس از ایران بلکه بیشتر ترس از وضع داخلی خود اسرائیل و وضع منطقه  است که می دانیم بسیار پیچیده و سخت آماده انفجار است. از آنجا که می دانیم اسرائیل تصمیمات مهم خود را چگونه می گیرد، نمیتوان انتظار داشت که آمریکا بتواند مانع همپیمان خود گردد. تل آویو آمریکا و جامعه بین المللی را در برابر کار انجام شده قرارخواهد داد.

 از این پس همه چیز به تصمیم آمریکا بستگی خواهد داشت. اگر آمریکا از اسرائیل حمایت کند و ایران را مورد حمله قرار دهد خاور نزدیک و میانه درگیر یک جنگ منطقه ای خواهد شد با عواقبی غیر قابل پیش بینی. اگر واشنگتن از دست زدن به عملیات جنگی خود داری کند، ایران در اندک زمانی بمب اتمی خواهد ساخت و عربستان سعودی و احتمالا ترکیه را نیز در برابر این انتخاب قرار خواهد داد.

تاریخ دقیق حمله اسرائیل را به تاسیسات اتمی ایران نمی توان پیش بینی کرد ولی احتمال وقوع این سناریو پیوسته بیشتر می شود.

کاملا مشهود است که استراتژی ایجاد ترس روانی از ایران خطر روز افزونی در بر دارد. هیچکس خواستار جنگ در منطقه نیست ولی احتمال چنین جنگی افزایش می یابد. می توان جلوی این روند را گرفت. ولی این تل آویو و تهران هستند که باید به این ضرورت پی ببرند.

http://de.rian.ru/opinion/20111115/261422583.html

برای تحریم نفت ایران اتحادیه اروپا به اجماع رسید

آغاز تلاش برای جلب روسیه به جبهه تحریم

خبرگزاری رویتر شب گذشته از مقر اتحادیه اروپا گزارش داد که کشورهای عضو این اتحادیه بر سر تحریم خرید نفت از ایران به توافق رسیدند اما زمان اجرای آن اعلام نشد. این اتحادیه اکنون در تلاش است تا روسیه را نیز به جبهه تحریم نفتی ایران وارد کند.

درعین حال امریکا در تلاش است تا کشورهای امریکای لاتین، آسیا و افریقا را وارد جبهه تحریم نفت ایران کند.

۱۸ درصد از نفت صادراتی ایران به کشورهای عضو اتحادیه اروپا وارد می‌شود. مقصد بیشتر نفت صادراتی ایران، کشورهایی از آسیا، افریقا و امریکای لاتین هستند.

ایران در حال حاضر روزانه 4 میلیون بشکه نفت استخراج می کند که بیش از 2 میلیون بشکه آن صادر می شود و با این صادرات، که بدلیل تحریم ها از میزان آن کم شده، هنوز دومین کشور صادرکننده نفت پس از عربستان سعودی در میان کشورهای عضو اوپک است. اما بتدریج عراق می رود تا مکان دوم صادرات نفت در جمع اعضای اوپک را به خود اختصاص بدهد. بویژه با تحریم نفت ایران. پیش بینی می شود از آغاز سال جدید میلادی عراق دومین صادر کننده نفت در میان اعضای اوپک بشود.

پیک نت 16 آذر

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: