دخالت های سه فرمانده سپاه در کارهای دولت

خبر آنلاین : اگرچه موضوع انتقادات فرماندهان مختلف بود اما هر دو از دولت انتقاد کردند و این نخستین بار نیست که نیروهای نظامی از دولت انتقاد می کنند.

موضوعی که لب سردار جعفری فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را به انتقاد گشوده است رویکرد دولت روحانی در قبال اقتصاد مقاومتی بود. وی با بیان اینکه متاسفانه دولت تاکنون از پیشنهادها و اقدامات بسیج برای اقتصاد مقاومتی استقبال نکرده است، گفت: امیدواریم دولت از توان موفق بسیج و سپاه و ظرفیت عظیم مردم در این عرصه‌ها استفاده کند.

سخنان امروز سردار جعفری را می توان به نوعی ادامه سخنان دو هفته پیش آن دانست. سردار جعفری حدود دو هفته قبل گفته بود که در اقتصاد مقاومتی بسیج می‌تواند به دولت کمک کند ، ولی دولت باید این مسئله را از ما بخواهد.

سردار جعفری روز گذشته هم در انتقادی دیگر از دستگاه های کشور گفته بود که مرحله سوم انقلاب که اکنون در آن قرار داریم، مرحله‌ای است که اسلامی شدن برخی دستگاه‌های نظام در آن به کندی پیش می‌رود، در حالی که همه دستگاه‌های نظام اسلامی باید همه چیزشان و همه روش‌ها نظام‌ها و آیین‌ها و فرهنگ سازمانی‌شان مبتنی بر مبانی دینی اسلامی باشد.

در حالی که انتقادات سردار جعفری از دولت بیشتر حول محور سیاست های داخلی است روز گذشته سردار جزایری، معاون ستاد کل نیروهای مسلح ایران گفت که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران هیچ توافق غیر اصولی را نمی‌پذیرند. ما زمانی برای مفاهمه احترام قائل هستیم که در چارچوب منافع ملی کشورمان باشد.

در حقیقت انتقادات سردار جعفری بیشتر معطوف به سیاست خارجی و برنامه هسته ای ایران و گفت و گوهای محمدجواد ظریف با شش قدرت جهانی بود.

از سوی دیگر چندی پیش حمیدرضا مقدم فر معاون فرهنگی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیز درباره سیاست های فرهنگی دولت گفته بود: به نظر من آنچه باید در سال 93 به عنوان مهم ترین اولویت مسئولان فرهنگی کشور قرار گیرد، شناسایی منافذ رخنه دشمن و عرصه‌هایی است که آنها با استفاده از غفلت ها نفوذ کرده‌اند و ما باید آنها را مسدود کنیم.وی همچنین گفته بود: کاری که باید انجام دهیم تکان اساسی به مسئولانی است که هم اکنون در غفلت هستند و ما باید آنها را از بسیاری موضوعات هوشیار کنیم.

این نخستین بار نیست که فرماندهان و مسئولان نظامی به دولت انتقاد می کنند. همچنین این انتقادات محدود به این دولت هم نیست. در دولت پیشین هم در بسیاری از مواقع چهره های سپاهی به انتقاد از عملکرد دولت در زمینه های مختلف می پرداختند.

پیشنهاد همسر پروفسور فرای برای دفن وی در نارنجستان شیراز به دلیل اعتراض نمایندگان اصفهان

در پی اعتراضات و تهدیدهای نمایندگان اصفهان، به احتمال خاکسپاری پرفسور ریچارد فرای در این شهر مطابق وصیت او، همسر ریچارد فرای گفته است که دفن این ایران‌شناس نامی در نارنجستان شیراز هم خوب است اما با این حال تاکید کرده که اگر تا چند روز آینده این اتفاق نیفتد وی را در دوشنبه به خاک می‌سپارند.

به گزارش ایسنا، یازده روز است که جنازه‌ی فرای در سردخانه‌ای در ایالت ماساچوست آمریکا نگهداری می‌شود. او که در پای امضای خود همیشه از ترکیب «ایران‌دوست» استفاده می‌کرد، وصیت کرده بود که کنار زاینده‌رود اصفهان دفن شود. آیت‌الله سیدمصطفی محقق داماد، چهره‌ی مطرح فرهنگی کشورمان، از جایگاه ریاست بنیاد موقوفات مرحوم دکتر محمود افشار به روزنامه‌ی «شرق» گفته است که نظر نهایی رییس‌جمهوری روز سه‌شنبه اعلام می‌شود.

عدن نبی همسر ایرانی و آشوری فرای گفت که تمام تلاش وی عمل به وصیت آن مرحوم بوده است. او در عین حال گفت: «دکتر ریچارد فرای یا در اصفهان کنار پوپ یا در نارنجستان شیراز مدفون شود خوب است.»

به علاوه، آن‌طور که سایت «قانون» کسب اطلاع کرده است، خانم نبی به‌زودی نوه‌دار می‌شود. پسر او که به گفته‌ی مرحوم فرای دیگر قطب فرهنگی شرق، یعنی چین را مرکز تحقیق و علاقه‌ی خود قرار داده است، در پکن، انتظار پدر شدن را می‌کشد. او تا 15 روز دیگر به این آرزو خواهد رسید و مادربزرگ بچه می‌خواهد در آن زمان نزد خانواده نورسیده باشد و به عروس و نوه‌اش برسد. او از این بابت نگران این است که در صورت حل مسأله روند صدور ویزا برایش طول بکشد.

امیدها به گشایش در پرونده‌ی دفن ریچارد فرای در ایران همچنان وجود دارد و پیشنهاد خانم عدن نبی نیز راهکاری است که روند تصمیم‌گیری مقامات ایرانی و قدرت چانه‌زنی رییس‌جمهوری را بالا می‌برد. با این حال، او گفت که ریچارد دوست داشته در افغانستان هم به خاک سپرده شود، اما اگر ایران موافقت نکند، او در شهر دوشنبه به خاک سپرده خواهد شد. 

ویزای ابوطالبی؛ پادوی آمریکا مداخله کند!

بدنبال عدم موافقت ایالات متحده آمریکا نسبت به اعطا ویزا به حمید ابوطالبی، نامزد جمهوری اسلامی برای نمایندگی در سازمان ملل، رژیم ایران خواستار مداخله بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل به منظور حل این موضوع شده است.

به گزارش خبرگزاری ایرنا، حمید تخت روانچی، معاون اروپا و آمریکای وزیر امور خارجه تاکید کرد: از آقای بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد می خواهیم به این موضوع ورود کند و اقدامات لازم را برای حل این مساله انجام دهد.

این در حالیست که روزنامه حکومتی جمهوری اسلامی در شماره روز سه شنبه خود، دبیرکل سازمان ملل را پادوی آمریکا خوانده و نوشته است: اینکه سخنگوی دبیرکل سازمان ملل تلاش کرده با رفع مسئولیت از مسئولین این سازمان موضوع عدم صدور روادید برای نماینده پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران را موضوعی بین دولت‌های ایران و آمریکا جلوه دهد، به هیچ وجه پذیرفتنی نیست و یکبار دیگر اعتبار این سازمان و مقامات آن را به شدت خدشه‌دار می‌نماید. هر چند دبیرکل سازمان ملل پیش از این نشان داده که در مقام یک خدمتگزار و پادوی دولت آمریکا عمل می‌نماید و سابقه دعوت وی از جمهوری اسلامی ایران برای شرکت در کنفرانس ژنو 2 و پس گرفتن این دعوت در کمتر از 24 ساعت به دستور مقامات آمریکایی حتی به قیمت زیر سؤال رفتن اعتبار و استقلال سازمان ملل هنوز از اذهان پاک نشده است.

این منبع در ادامه، موضوع ویزای ابوطالبی را آزمونی برای سنجش صداقت اوباما توصیف کرده و نوشته است: مصوبه کنگره آمریکا درباره عدم صدور روادید برای نماینده پیشنهادی ایران در سازمان ملل زمانی حالت اجرایی به خود می‌گیرد که به امضای رئیس جمهوری این کشور برسد. اوباما که از ناحیه جمهوری خواهان کنگره به شدت تحت فشار قرار دارد، اکنون با آزمون دشواری برای امضا یا عدم امضای این مصوبه مواجه است. آزمونی که یک طرف آن برملا کننده خوی استکباری و زیاده‌خواهی نهفته در نظام حاکم بر آمریکاست و طرف دیگر می‌تواند میزان پایبندی مقامات کاخ سفید به رعایت قوانین و مقررات بین‌المللی هر چند به شکل ظاهری را نشان دهد.

 

اسرائیل هوس کرده با خاک یکسان شود

جام جم آنلاین: نخست وزیر اسرائیل یک روز پس از سخنان جیمی کارتر رئیس جمهور اسبق آمریکا درباره ناتوانی این کشور مقابل جمهوری اسلامی ایران، مدعی شد از ارتش خواسته است تا برای اقدام نظامی آماده باشد.

سران اسرائیل که هر از گاهی با سخنان خود علیه جمهوری اسلامی ایران می‌خواهند بگویند که هنوز هستند و عرض اندام می‌کنند بار دیگر سودای حمله در سر دارند اما غافل از آن هستند که اگر دست از پا خطا کنند در همان دقایق اولیه تل آویو و حیفا با خاک یکسان خواهد شد.

فرمانده کل قوا در سخنان بسیار مهم خود در صحن امام خمینی(ره) حرم امام رضا(ع) در فروردین 92 تاکید کردند: سردمداران اسرائیل بدانند اگر غلطی از آنها سر بزند ملت ایران تل آویو و حیفا را با خاک یکسان خواهد کرد.

 

ریچارد فرای؛ از ایرانی بودنم شرمنده نیستم

48FC829A-D3C6-49EC-8668-B681085824D9_mw1024_n_s

نامه ای خطاب به دکتر تورج دریایی

آقای دکتر دریایی عزیز مطلب شما را که عنوان «از ایرانی بودنم شرمنده ام»(1) در سایت بی بی سی فارسی خواندم. من هم چون شما. از دیدن تصویر جماعتی ناآگاه که مثل همیشه، و در بزنگاه های حساس، به خیابانشان می آورند و هر آن چه را که می خواهند بر دهان شان می نشانند، و اهانت به دو ایرانشناس بزرگ و استثنایی تاریخ معاصر جهان به شدت اندوهگین شدم و چون شما اشک ریختم. من سال های سال است که شما را می شناسم و برای کارهای پژوهشی و ایرانشناسی تان و به ويژه کار فوق العاده ی اخیرتان در ارتباط با ساسانیان احترام قائلم. البته آشنایی با شما برای من شروع بسیار ناخوش آیندی داشت، زیرا زمانی که ما، یعنی هزارها هزار ایرانی و غیر ایرانی، برای نجات تنگه بلاغی از نابودی و آرامگاه کوروش از رطوبت زدگی و احتمال ویرانی و جلوگیری از آبگیری سد تلاش می کردیم شما اولین کسی بودید که در خارج از ایران مقابل ما ایستادید و حرف های مسئولین حکومت ایران را به فارسی و انگلیسی نوشتید و برای هر کجایی فرستادید. بله شما هم این را تکرار کردید که حرف های ما «بی اساس» است و ما «مقاصد سیاسی» داریم و آثار تاریخی ما در بهترین وضعیت و در امن و امان است. خوشبخاته گذر زمان مثل همیشه خیلی زود ثابت کرد که نه حرف های ما بی اساس بود و نه «مقاصد سیاسی» داشتیم. اما آنروزها من و امثال من بسیار بسیار غمگین تر از اکنون شما بودیم. و من بدون آن که نگران قضاوت خارجی ها باشم، برای کارخانه های دو سه هزار ساله ای که زیر آب می رفت، برای خانه های روستایی چند هزار ساله ای که زیر آب می رفت، برای راه شاهی، برای… و … و … و برای احتمال ویرانی آرامگاه کورش و کمترینش رطوبت ویران کننده ای که بر آرامگاه کوروش می نشست و مدتی کوتاه پس از آبگیری حتی شهردار بی خبر از باستانشناسی و تاریخ شناسی پاسارگاد نیز آن را اعلام کرد. اشک ریختیم.

دکتر دریایی عزیز این روزها سالگرد آبگیری نابخردانه سد سیوند است. چیزی که اکنون همه ی کارشناسان، از تاریخ شناس گرفته تا باستانشناس و زیست شناس نیز بی اساس بودن و زیان بخش بودن آن را گفته اند. و من هر سال با یادآوری از دست رفتن تنگه بلاغی و دیدن اثرات زیان آور رطوبت بر آرامگاه کوروش اشک هایم سرازیر می شود.

آقای دریایی در تمام این سال ها که هر چند وقت یک سایت باستانی یا تاریخی نابود شده، یا به خاطر بی توجهی و به دست باد و باران سپرده شدن ویران شده، در این سال ها که هر چند وقت اشیای ارزشمند و نایاب موزه ای به غارت رفته، و به قول آقای بهشتی به اندازه هزار سال تاریخ و فرهنگ سرزمین من ویران شده، من اشک هایم فرو ریخته است.

می دانم که شما از این ویرانی ها مطلع بوده اید حتی خیلی بیشتر از من که یک کوشنده ساده ی حفظ میراث فرهنگیِ همیشه در خارج نشسته ام. می دانم حتی اگر در خارج این چیزها را نشنیده اید وقتی به ایران می روید حتما از دوستان باستانشناس و تاریخدان شنیده اید. آن تاریخدان ها و باستانشناسان ایراندوست و ارزشمندی که چند سال پیش «به طور قانونی» از سخن گفتن درباره کشفیاتشان بدون اجازه دولت ممنوع شدند و اکنون برای این که بتوانند در ایران به کارشان ادامه دهند به ناچار زبانشان بسته است.

آقای دکتر دریایی این باستانشناسان نیز بارها، وقتی که نتیجه کشفیاتی چون رامهرمز شان را به غارت بردند، یا چون شوش باستانی شان آشغالدانی اش کردند چون امروز شما اشک ریختند فقط برای نابودی بخشی از میراث فرهنگی ایران بی آن که نگران «قضاوت خارجی ها» باشند. و اشک های آن ها بوده که مرا نه سال است سرپا نگاهداشته تا حالا که در میان «خارجی» ها هستم این ویرانگری ها را فریاد بزنم و نه از «مردمان نابخرد» که از «حکومت نابخرد فرهنگ کش» ی برایشان بگویم که میراث فرهنگی و بشری یک سرزمین را به نابودی کشانده اند.

آقای دریایی می دانم که شما نیز از این همه ویرانگری رنج هم برده اید اما هیچ گاه ندیدم که از آن ها بگویید. مگر شما یک تاریخ شناس نیستید؟ مگر شما درباره همه چیز تاریخ در مصاحبه هایتان صحبت نمی کنید؟ حتی از کتابسوزان اعراب، که از نظر شما «عمدی نبوده و شبیه سوختن کتابخانه های عراق بوده در جنگی به دست آمریکا» و یا انداختن کتاب ها به آب دستور سران اشغالگران ایران، که باز از نظر شما «زیر باران خیس و نابود شده اند». باور کنید وقتی من این حرف ها را از زبان شما شنیده ام اشک هایم سرازیر شده، برای آن کسانی که وقت و حوصله کتاب خواندن ندارند و فکر می کنند که چون شما تاریخدان با اهمیتی هستید حتما این ها را هم درست گفته اید. مگر قرار نیست که یک تاریخدان «تصور» یا «ملاحظات» خودش را به جای یک واقعیت تاریخی که تاریخ نگارانی (غیر ایرانی حتی) گفته اند نگذارد؟

البته شما چندین بار در مصاحبه هایتان امثال من را «آدم های هیجان زده با مقاصد سیاسی» نام برده اید. و متاسفانه آن خبرنگاری که روبروی شما بوده از شما نپرسیده «آقای دکتر دریایی آیا اگر در جهان دموکراتی که شما زندگی می کنید دولت عده ای را بسیج کند تا اثری تاریخی را ویران کنند یا رویش شعارهای سیاسی بنویسند و یا دولت برای حفظ میراث فرهنگی کوتاهی کند و عده ای فرهنگ دوست به دولت یا حکومت شان اعتراض کنند آن ها را نیز «هیجان زده با مقاصد سیاسی» می خوانید یا کوشندگان و متخصصانی آگاه بر حقوق بشر و حفظ میراث فرهنگی و تاریخی جهانی؟»

آقای دریایی باور کنید که من و امثال من هیچ علاقه ای نداریم مسایل سیاسی را با مسایل فرهنگی قاطی کنیم. این حکومت اسلامی است که برای خفه کردن مردم در ارتباط با هر حق حقوق بشری که دارند، از حقوق زنان گرفته تا حقوق اقلیت های مذهبی و قومی تا حفظ محیط زیست و میراث فرهنگی آن ها را به «ضد انقلاب» و «فتنه» «وابسته به سیا و اسراییل» معرفی می کند. ما هم دوست داشتیم به جای فریاد کردن دایم در ارتباط با بزرگان و رهبران تاریخی خودمان، که گفتن از آن ها و دوست داشتن شان جرم است، مثل اروپایی ها و آمریکایی ها، مدارس و کتابخانه ها و دانشگاه هایمان پر بود از مطالب مربوط به بزرگان تاریخی شان. و نیازی ندارند که مردمان به قول شما نابخرد را با این تاریخ آشنا کنند، و نیازی ندارند برای فراموش نکردن این چهره ها تلاش کنند. آقای دریایی می بینید که اکنون بر سر استاد کم نظیر شما ریچارد فرای چه می آورند؟ نگاهی به چهره های آن مردمان که در مقابل آرامگاه پوپ جمع شده بودند انداخته اید؟ آن بچه کوچک دوازد سیزده ساله ای که فرای را جاسوس خوانده بود، آن زن چادری سالمندی که می خواست آرامگاه پوپ از بین برود؟ و یا آن جوانکی که مرگ بر بنای آمریکایی را در دست داشت؟ کدام شان حتی یکبار نام ریچارد فرای را شنیده اند؟ یا کدام شان جرات می کنند که بدون خواست رهبرشان و نمایندگان ریز و درشت نظامی و غیر نظامی او به خیابان بریزند و علیه دوست یا دشمنی فریاد بزنند؟ این همان حکومتی است که همین چند سال پیش و در زمان احمدی نژاد، با کمک چند تن از نمایندگان شان در خارج ایران، فرای بیچاره را سر پیری به ایران کشاند تا با دادن خانه ای به او برای خودشان نام بخرد غافل از آن که همه جای ایران خانه ایراندوستانی چون اوست. و حالا هم به هر دلیلی مردم بیچاره را برای مقاصد «واقعا» سیاسی خودش به خیابان کشانده و دستش برسد مطمئن باشید که آرامگاه پوپ را ویران خواهد کرد. و جسد فرای را تکه تکه.

آقای دریایی اکنون خوشحالم که شما با نوشتن مطلب «از ایرانی بودنم شرمنده ام» از دید برخی به نوعی گرفتار «هیجان زدگی با مقاصد سیاسی» شده اید اگر چه همانطور که گفتم با «هوشیاری» آن را به گردن «مردمان نابخرد» انداخته اید. اما آن چه مرا وادار به نوشتن این نامه کرد همین ابراز شرمندگی شما از ایرانی بودن تان است. دلم سوخت که یک تاریخدان با اهمیت سرزمین مان از ایرانی بودن خودش برای کاری که یک حکومت نابخرد کرده شرمنده باشد آن هم برای این که اگر خارجی ها «فردا در تلویزیون ها نشان دهند که مردم ما چه بر سر مزار مردگان می آورند چه قضاوتی خواهند کرد.» و نگران شده اید که آن همه «نطق» هایتان برای این که«ایران فرهنگی دارد زیبا٬ فرهنگی دارد پویا و مردمی دارد صلح جو» چه می شود.

خواستم به شما بگویم دکتر دریایی عزیز، نگران نباشید این ایران همان ایران است که دیروز و قرن های قرن. و فرهنگ آن همان فرهنگ زیبا، پویا و همان مردمان صلح جوی و مهربان. منتها به دست اشغالگرانی افتاده که هیچ کدام از این ها درک نمی کنند. همانگونه که در طول تاریخ بارها این بلا سرش آمده اما نه فرهنگش مرده، نه خوی مهربانی و صلح جویی مردمانش. باور کنید این را مردمان فرهنگ دوست جهان به خوبی می دانند.

برای این که نگویید کلمه اشغالگر را بر اساس هیجان یا «مقاصد سیاسی» بیان کردم بد نیست یکی از گفته های ریچارد فرای را که برای من هم بسیار عزیز است یاد شما بیاورم وقتی که در همان روزهای تلاش کوشندگان میراث فرهنگی برای جلوگیری از آبگیری، ایشان را به تلویزیون اندیشه برده بودید. و وقتی در آخر برنامه آقای فرامرز فروزنده، مسئول برنامه از او پرسید که چرا مردم ایران اکنون بیش از گذشته به دیدن آثار تاریخی می روند او دو بار تکرار کرد: «برای این که این حکومت استیلای دوباره اعراب به ایران است» (2)

و در آخر دکتر دریایی عزیز خواستم به شما بگویم که ناراحتی شما را می فهمم اما توصیه می کنم از ایرانی بودن خودتان شرمنده نباشید. من اتفاقا درست در چنین لحظاتی است که احساس می کنم از ایرانی بودنم شادم. وقتی که می بینم در مقابل مردمان بیچاره ای که به تحریک حکومت در آن تظاهرات شرکت کردند، چندین و چند برابر آن ها جوان هایی زیبا و سرفراز این روزها آرام و بی سر و صدا، و بدون پلاکارت برای ادای احترام و ابراز مخالفت خودشان با تصمیم های حکومتی در مورد فرای مرتب می روند در اطراف آرامگاه پوپ در حالی که دور تا دورشان همیشه ماموران اطلاعاتی و لباس شخصی ها پرسه می زنند. و یا وقتی می بینم ایرانیانی را که تمامی فیس بوک و توئتر و وبلاگ ها و سایت هایشان پرشده از تحسین فرای و خواست دفن او در خاکی که متعلق به آن هاست و نه حکومت آزادی کش فرهنگ ستیز، غرق در غرور و افتخار می شوم. همانطور که از دیدن نوشته های امثال شما، که نشاندهنده ی جوهر تفکر آزادگی و مهر و آشتی جویی در تاریخ و فرهنگ ایرانزمین است غرق غرور و افتخار می شوم. و همیشه در این سال ها آرزو کرده ام که روزی امثال شما نیز در خارج در گفتگوها و نوشته هایتان بگویید و بنویسید که: «میراث فرهنگی و تاریخی سرزمین مان، با بی توجهی عمدی حکومتی فرهنگ ستیز در حال ویرانی است» بنویسید که: «مقاصد سیاسی جمهوری اسلامی سبب شده که میراث فرهنگی غیر مذهبی ما، به طور دایم در معرض نابودی قرار گیرد» بگویید و بنویسید:…. خودتان یقینا بهتر از من می دانید که چه چیزهایی را باید بگویید و بنویسید.

با مهر فراوان
14 آوریل 2014

دنبال‌کردن

هر نوشتهٔ تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.

به 4,755 مشترک دیگر بپیوندید

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: